| تبليغات | X |
|
یاد آن روز که در صفحه ی شطرنج دلت... شاه عشق بودم و با کیش رخت مات شدم
|
مخوان مرغ ســحر ترسم که دلدار 
شود آن نازنین از خواب بــیدار
به بال خود حجابی کن به رویش که تا شبنم نریزد روی دلدار
نویسم نامـه ای از بی نوایی ببندم بر پر مرغ هوایـــــی
ببر مرغک به دست دلبرم ده بگو صد داد و بیداد از جدایی
دیری ست که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت کلامی و سلامی نفرستاد
د نامه فرستادم و آن شاه سواران پیکی ندوانید و پیامی نفرستاد
پیرانه سرم عق جوانی به سر افتاد وان راز که در دل بنهفتم بدر افتاد
از راه نظر مرغ دلم گشت هوا گیر ای دیده نگه کن که به دام که در افتاد
نظرتون چیه؟
